Poprzedni wpis (W pięknym mieście Debreczynie) | Następny wpis (Good bye, Debrecen)
JavaScript może czuć się przeproszony
Nigdy nie lubiłem JavaScriptu. Syntaktycznie mi się ten język nie podobał, jego idea wydawała mi się poroniona (co najmniej), a różnice w implementacjach przez różne platformy zwyczajnie dyskredytujące. Tym niemniej zapoznałem się z nim przynajmniej na tyle, żeby znać go z widzenia. Ogólnie konieczność pisania kodu w JavaScripcie napawała mnie obrzydzeniem.
Do niedawna. Bo niedawno wypatrzyłem jQuery i całe moje podejście do JavaScriptu zmienniło się diametralnie. Miłością nie zapałałem (bo miłość może być tylko jedna), ale polubiłem JavaScript. Dziękujemy Ci, jQuery!
Etykiety: free software / open source internet programowanie
Komentarze (2)
#2 jarek skomentował(-a) 10 maja 2008 o 14:56
Nie, artykuł Simona był tylko potwierdzeniem, że jQuery to dobry wybór. Przemówił do mnie minimalizm (w znaczeniu: mało kodu = dobrze, dużo kodu = źle) jQuery.
#1 Eluś skomentował(-a) 8 maja 2008 o 19:33
Czyżby było to spowodowane lekturą wpisu na blogu Simona Willisona o łańcuchowości djangowego ORM-a? :)
jQuery jest naprawdę fajne (w pracy niestety korzystamy z Prototype), a John Resig to jeden z największych guru od JS. Pewnie mało kto wie, ale Simon Willison przez długi czas sam siedział w środowisku tzw. "programistów client-side".
JS było tym co zachęciło mnie do dynamicznych, skryptowych języków. I chyba do programowania jako tako. Rozbieżności pomiędzy przeglądarkowymi interpreterami JS są naprawdę nieznaczne, podobnie jak pomiędzy interpreterami innych popularnych języków skryptowych. Jednak inne języki posiadają zazwyczaj jeden popularny interpreter (z reguły pisany w C), zaś w przypadku JS w zastosowaniach webowych trzeba wziąć w czasie pisania pod uwagę większą ich liczbę :)
Chociaż tak naprawdę nie JS jest zmartwieniem, ale obsługa DOM-u, ale to dłuższa historia.
Swoją drogą ciężko się powraca z języka o silnej kontroli typów (jak Python) do języka o słabej kontroli typów (jak JS). No ale potęga JS wynika głównie z jego minimalizmu, w którym ważną rolę odgrywają niejawne konwersje.